Persoonlijk bericht van Tofik: over de recente media

Lieve mensen,

Ik ga iets persoonlijks met jullie delen. Dat is niet vrijwillig. Er is privé-informatie op straat beland. Tegelijkertijd wil ik al langer een inkijk geven in waarom ik met BIJ1 vecht voor een politiek van liefde en zorg voor eenieder die lijdt – een menselijkere politiek.

Deurwaarders ken ik al sinds mijn elfde toen ik een brief moest vertalen en een betalingsregeling moest treffen. De brief opende met ‘In naam der Koningin…’ Ik dacht serieus dat koningin Beatrix, zéér geliefd binnen de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap, wist van een openstaande rekening!

Sinds begin jaren ‘90 zijn de ondoorzichtige hoge extra kosten en intimiderende manier van communiceren van deurwaarders alleen maar toegenomen. De modus operandi van de schuldenindustrie ‘Nu dokken of anders komen we je halen’ doet soms zelfs denken aan die van de maffia. Meer dan anderhalf miljoen Nederlanders zitten gevangen in chronische financiële stress door een wildgroei aan commerciële spelers die dik op ons cashen. Tijdens de vorige Tweede Kamerverkiezingen beloofde ik niet voor niets dat het eerste wetsvoorstel dat BIJ1 in zou dienen een verbod op deze spelers zou zijn. Er zijn manieren om betalingsachterstanden in te halen zonder mensen dieper in schulden te drijven.

De Telegraaf jaagt al op me sinds ik in 2006 Tweede Kamerlid werd. Ze wilden me outen toen ik nog niet wist wat ik met mijn geaardheid aan moest. De desbetreffende journalist die me met draaiende camera achtervolgde in het Tweede Kamergebouw is uiteindelijk ontslagen maar de pogingen me te pakken met juice zijn nooit gestopt. Ook toen ik de politiek verliet en werkte als bestuursadviseur voor de stadsdeelvoorzitter van Nieuw-West gingen ze door. De ene na de andere hoax verspreidden ze in samenwerking met CIDI over me omdat ik me uitsprak over Gaza. Het leidde tot mijn vertrek bij de gemeente. De Telegraaf geldt in politieke kringen als de meest invloedrijke krant in het land. Weten jullie hoe eng het is als zo’n medium iets tegen je heeft?

Zowel deurwaarders als de Telegraaf hebben me getraumatiseerd maar ze hebben me ook vechtlust gegeven. In veel opzichten verschil ik niet van de mensen waarvoor ik de politieke arena opnieuw ben ingestapt en waarvoor BIJ1 is opgericht. Schulden, dakloosheid, werkloosheid, mentale en fysieke klappen, huiselijk geweld, discriminatie, een meedogenloze pro-Israël lobby. Ze zijn állémáál voorbij gekomen de afgelopen jaren.

Het geheel heeft me bijna gebroken maar net als vele Amsterdammers doorsta ik het. Omdat ik, zo leerde ik, niet alleen sta. Omdat jezelf isoleren en alles zelf proberen op te lossen een patroon is dat velen met mij moeten doorbreken. Ik geloof dat niemand alleen zou moeten staan wanneer het leven zo belangrijk ingrijpend uit balans raakt.

Wat ben ik gedragen in deze periode. Voor het eerst in m’n leven voelde, is gemeenschap voorbij afkomst of geloof. Soms zelfs een onvoorwaardelijke liefde.

Meer dan voorheen doe ik dit werk met overtuiging. In de gemeenteraad mijn nieuwgevonden gemeenschap vertegenwoordigen, voelt als roeping. De liefde die ik heb ervaren wil ik teruggeven. Dat is de missie. Dat is waarom Sylvana, de leden en kiezers mij met het leiderschap van BIJ1 hebben toevertrouwd.

Voor een politiek die mensen die op de grond lagen en proberen op te staan geen trap geeft maar een hand reikt.

In solidariteit,

Tofik Dibi