Skip to content

Ben jij BIJ1 ?

Kom in actie en doe mee
voor radicale gelijkheid.

DOE
MEE

Coming out


08-05-2017

Robert Witte blogt over zijn reis als bewust anti-racist.

Gisteravond had ik mijn derde coming out. De eerste was twaalf jaar geleden, toen ik er net achter was gekomen dat ik op vrouwen viel. Iedereen in mijn omgeving vertelde ik het persoonlijk, zodat ik de reactie kon peilen. Hoewel ik elke keer bang was voor afwijzing, voelde ik ook een soort trots: dit ben ik. Zeven jaar later stuurde ik, hop, naar mijn hele adressenbestand een mail waarin ik vertelde dat ik geen vrouw was. Uiteraard was ik bang voor de reacties maar de nood was zo hoog dat het me eigenlijk ook niet zo veel uitmaakte. Als mensen me gestoord vonden, prima, beter gestoord dan dood. En ook die keer voelde ik een soort trots, was er een besef van eigenwaarde. Mijn coming out gisteravond was een geheel andere ervaring. Na het zien van de film I am not your negro ben ik in een theater midden in de Bijlmer, in een zaal vol met zwarte mensen opgestaan en heb gezegd: ‘Ik ben Robert. Ik ben nog maar pas wakker.’ Het voelde alsof ik voor het eerst bij een AA-bijeenkomst was en zei: ‘Ik ben Robert. Ik ben alcoholist.’

Het grote verschil is dat je bij de AA in een groep bent waar iedereen alcoholist is en ik voor een groep mensen stond die er allemaal last van hebben gehad dat ik 45 jaar lang heb zitten slapen. Gelukkig begon de zaal te lachen en dat maakte het makkelijker om verder te praten. Wat ik precies heb gezegd weet ik niet meer. Glenn Helberg vatte het later zo samen: ‘He stood up en nam verantwoordelijkheid voor hen die het witte privilege hebben, dat zij echt een onderdeel zijn van de oplossing.’ Ik denk inderdaad dat ik dat gedaan heb. Ik voelde geen trots en het gaf me ook geen goed gevoel over mezelf, ik voelde vooral dat ik tot dat moment altijd onderdeel was geweest van het probleem.

Ik stond voor een groep mensen die er allemaal last van hebben gehad dat ik 45 jaar lang heb zitten slapen.

’s Middags in de tuin bij Sylvana Simons hadden we gesproken over ‘witte helpers’ en over de discussie in de zwarte gemeenschap of witte mensen wel of niet mogen helpen in de strijd tegen racisme. Vannacht, toen ik mijn hoofd rustig probeerde te krijgen, realiseerde ik me dat ik zwarte mensen helemaal niet kán helpen. Waar het racisme betreft ben ik als witte man namelijk degene die hulp nodig heeft: ik heb een enorme kennisachterstand. Zwarte mensen staan allang bij de finish terwijl ik nog maar net de startstreep heb verlaten. Binnen BIJ1 word ik geholpen, aangemoedigd: ‘Kom op Robert, je bent op de goede weg…, beetje naar die kant…, au, ja dat doet pijn, geeft niet…, ho, niet te snel…, ja, dat is een lastige hindernis, probeer toch maar…, ja, je bent er bijna.’ Natuurlijk ben ik er nog lang niet, maar ze zijn zo aardig om me dat niet te vertellen, zodat ik volhoud.

Wat mijn partijgenoten doen is ontzettend lief. Ze hoeven me namelijk helemaal niet te helpen, mijn kennisachterstand is mijn probleem en niet hun probleem. Racisme is dus, zo zie ik nu, helemaal niet het probleem van zwarte mensen, het is het probleem van witte mensen. Witte mensen hebben zichzelf blind gemaakt en witten mensen moeten er zelf voor zorgen dat ze weer gaan zien. Zo simpel is het. Zwarte mensen zien allang hoe de wereld in elkaar zit, die hoeven helemaal niets te doen. Wij witte mensen moeten onszelf gaan ontwikkelen en andere witte mensen helpen om zich te ontwikkelen, dat is de enige manier om een einde te maken aan racisme. Als er zwarte mensen zijn die ons daarbij de weg willen wijzen en aanmoedigen, dan is dat fijn en kunnen we er dankbaar gebruik van maken. Maar als ze denken ‘ruimen jullie maar lekker zelf je eigen shit op’ dan geef ik ze groot gelijk.

Robert Witte


Gerelateerde artikelen

BIJ1 stelt Kamervragen over disfunctioneel tapsysteem van de politie met link aan mensenrechtenschendingen

De Nederlandse overheid spendeerde miljoenen aan een tapsysteem van een Israëlisch bedrijf dat gelinkt wordt aan mensenrechtenschendingen. Daarnaast werkt het systeem tot de dag van vandaag niet, en loog het ministerie over het feit dat dergelijke systemen niet in Nederland zouden kunnen worden ontwikkeld. BIJ1 stelt daarom de volgende vragen aan de minister van Justitie […]

Lees meer

BIJ1 stelt Kamervragen over de langdurige spionage van een journalist door de AIVD

Journalist Stella Braam is decennialang gevolgd door de AIVD. Het zoveelste voorbeeld van het onrechtmatig verzamelen van gegevens door inlichtingendiensten. BIJ1 wil een breder onderzoek naar de gegevensverzameling van onder andere journalisten, activisten en politici en stelt daarom de volgende vragen aan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties: 1. Bent u op de hoogte […]

Lees meer

BIJ1 stelt Kamervragen over gebrekkig onderwijs in de jeugdzorg

Jongeren die te maken krijgen met de jeugdzorg hebben recht op goed onderwijs. Toch zijn er veel onnodige regels die degelijk onderwijs voor deze jongeren in de weg zit. In een artikel op de website van Expex door ervaringsdeskundigen Nienke van der Pal en Jason Bhugwandass wordt hierop ingegaan en worden verbeteringen voorgedragen. Aan de […]

Lees meer